Familiegeschiedenissen

Burcu

Pas 12 jaar later, in 1999, kwam de familie van Burcu erachter dat er op de wereld nog meer kinderen met Progeria bestonden. Een Turkse familie in Duitsland, de familie Akmese, zag Burcu in een Turkse televisieuitzending en zij gaven gehoor aan haar noodkreet: „ik ben zo eenzaam, wie kan mij helpen?“. De familie Akmese nam onmiddellijk contact op met de Progeria Family Circle en het eerste contact met Burcu werd gelegd. Burcu en haar familie konden hun geluk niet op.

Daarna werd nog een tweede kind gevonden in Turkije: Demet, een meisje van dezelfde leeftijd als Burcu.

Totdat zij „ontdekt“ werd, was Burcu niet erg gelukkig. Doordat ze erg veel gepest werd, hoefde ze niet naar school. Daardoor moest ze wel de hele dag alleen thuis doobrengen, want haar beide ouders moesten naar hun werk. Een van haar uitspraken uit die tijd: „Ik ben het niet waard te leven“.

Aan deze lange ongelukkige tijd kwam een einde na de reunie in juni 1999 in Amerika. De Progeria Family Circle zorgde ervoor dat Burcu‘s moeder thuis kon blijven en dat Burcu eindelijk weer naar school kon: in overleg met de school werd er wat aan het pestgedrag gedaan. Burcu kan nu een normaler leven leiden: leren en met haar schoolvriendinnen optrekken.

Helaas hebben de beide Turkse Progeria-kinderen, Demet en Burcu, nooit kennisgemaakt met elkaar. Demet stierf in april 1999.

verder..